Wróciłem Do Domu Lyrics: Wróciłem do domu po roku / Otworzyłem drzwi, by wyrzucić syf od którego chciałbym mieć spokój / Ciężko jest zmienić życie po roku / Szczególnie jak Trenowałem, robiłem co należało, generowana moc był dobra i szło mi naprawdę dobrze, ale po Tourze nie było już tak samo. Kłopoty z motywacją nałożyły się na zmiany w życiu osobistym i trudną do zniesienia “bernalomanię” w rodzinnej Kolumbii. A na dodatek w 2020 roku wróciłem do Europy i szło dobrze aż do Touru. “W temacie moje rzucania palenia. W czwartek zostawiłem paczkę Cameli na dworcu kolejowym (zapomniałem o niej) po 5 godzin wróciłem i patrzę: leżą. Człowiek to ma fart.” Społeczno-kulturowe uwarunkowania palenia papierosów w Polsce w latach 1974–2019 Abstrakt Za cel artykułu obrano próbę opisania funkcjonowania osób palących papierosy przez pryzmat formalnych i nieformalnych norm definiujących to działanie. Zanalizo-wany został okres od roku 1974 (gdy ogłoszone zostały pierwsze restrykcje dotyczących Młodzi ludzie idą do seminariów, bo chcą zmienić myślenie o księżach i pokazać, że idą tam też normalni ludzie. Owszem, idziesz normalny, ale po roku wychodzisz stamtąd zmięty jak Zasiłek chorobowy wypłacany przez pracodawcę trwa do 33 dni w ciągu roku kalendarzowego, później do 182 dni zasiłek wypłaca ZUS (czyli równo tyle, ile Pani chorowała). Jeżeli weźmie Pani kolejne L4, w tym wypadku będzie mogła się Pani ubiegać jedynie o świadczenie rehabilitacyjne (aby nie podwziąć podejrzeń o wyłudzenie). . Chrześcijaństwo a palenie Według raportu Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), palenie tytoniu zabija w skali światowej więcej osób niż gruźlica, wirus HIV i malaria razem wzięte. WHO przewiduje, że jeśli nie podejmie się środków zmierzających do zaprzestania palenia, w kolejnych 20 latach na skutek używania tytoniu umrze ponad 8 milionów ludzi każdego roku. Analizując problem plag społecznych, nie można nie uwzględnić jego aspektów konfesyjnych, choć może pozornie wydaje się, że nie są one ważne. Od tradycyjnych niechlubnych praktyk nie jest wolny ani lud kościelny, ani pasterze różnych stopni i godności. Niedobrze, że ludzie wierzący, wierzący w powtórne przyjście Zbawiciela i zakończenie historii grzechu na naszej planecie, żyją jakby Boga i jego woli nie znali. Nasz naród pod względem konfesyjnym to w przeważającej części chrześcijanie, wyznawcy religii chrześcijańskiej, w tym olbrzymia większość - to wyznawcy Kościoła rzymskokatolickiego. Jeśli więc istnieje w naszym kraju problem nikotynizmu, alkoholizmu, jeśli ludzie piją i palą, to nie trudno stwierdzić, że na tle struktury konfesyjnej Polski piją i palą przede wszystkim chrześcijanie! Nie oznacza to naturalnie, że wszyscy chrześcijanie piją i palą. Wśród chrześcijan Kościoła rzymskokatolickiego i kościołów protestanckich jest wielu oddanych sprawie abstynentów, działaczy ruchu przeciwtytoniowego i przeciwalkoholowego. Poniższy tekst jest parafrazą pewnej korespondencji, która onego czasu miała miejsce pomiędzy duchownym, a pewną kobietą proszącą o nietypową pomoc w kwestii nałogu palenia papierosów. Pytanie kobiety: Pragnę z całego serca stosować się do zasad Pisma Świętego. Czytam je i zastanawiam się nad jego treścią. Staram się, to co czytam, odbierać bardzo osobiście, bo przecież jest to Boży list do człowieka, więc także do mnie. Ponieważ od dawna palę papierosy, zaczęłam zadawać sobie ostatnio pytanie, czy wolą Bożą jest, abym rzuciła palenie. I na pewno by tak było, gdybym tylko miała pewność, że tego właśnie Bóg oczekuje ode mnie. Jednak nigdzie w Piśmie nie doczytałam się, że powinnam przestać palić. Czy mimo to miałabym rzucić ten nałóg? Wydaje mi się, że nie jestem jedyną chrześcijanką, która ma taki problem. Odpowiedź duchownego: Pismo Święte rzeczywiście nie wspomina o paleniu papierosów, jednak z całości nauczania biblijnego wynika, że Bóg chce oddzielić swoje dzieci od wszystkiego, co je niszczy, a w konsekwencji odbiera szczęście i życie, a że tak jest w przypadku tytoniu, to nie stanowi najmniejszej wątpliwości. Kiedy mówię, że Bóg chce odłączyć swoich naśladowców od tego co złe, niewłaściwe, rujnujące, myślę tu nie tylko o papierosach, alkoholu, narkotykach, ale także o waśniach, sporach, kłótniach, zazdrości, cudzołóstwie, a nawet pewnych pokarmach. Zauważ, Pismo Święte nie mówi także na przykład o piciu kawy czy napojów energetyzujących, a wiemy, że te powszechnie zaliczane są do używek, ponieważ działają pobudzająco na organizm ludzki, zmieniając (w mniejszym lub większym stopniu) stan świadomości człowieka. Większość używek po pewnym czasie uzależnia osobę je stosującą, dlatego każdy myślący człowiek (zwłaszcza chrześcijanin) oddziela się od wszelkich używek, dbając o swoje ciało, które jest nazwane "świątynią Boga". Bóg polecił chronić tę świątynię, a ciało, ducha i duszę nakazał zachować w nieskalanym stanie. Jako twór Boży człowiek jest własnością Boga. Uzasadnia to potrzebę troski człowieka o ten misterny twór swego ciała, którego on sam jest tylko szafarzem i z tego szafarstwa będzie musiał kiedyś zdać rachunek przed Bogiem. Ciała nie można więc niszczyć nałogami. Trzeba nad nałogami odnieść zwycięstwo. Potrzebę troski o zdrowie uzasadnia również akt odkupienia człowieka przez Boga. Ap. Paweł napisał: "Czyż nie wiecie..., że nie należycie do samych siebie? Drogoście bowiem wykupieni. Wysławiajcie tedy Boga w ciele waszym" (1 Kor. 6, 13). Nasz organizm, nasze zdrowie i siły witalne należą do Boga. Człowiek wierzący powinien poświęcić je Odkupicielowi i innym wzniosłym celom, a nie samolubstwu, którego pielęgnowane nałogi są tragicznym wyrazem. Innym uzasadnieniem potrzeby troski o zdrowie jest akt zbawienia. Aktem tym została objęta nie tylko dusza człowieka, czyli jego psychika i charakter, ale także jego ciało. Biblia uczy, że chrześcijanin powinien oczekiwać "odkupienia ciała", że Chrystus jest także "Zbawicielem ciała". Człowiek winien więc należycie troszczyć się też o ciało, starannie przygotowywać się na powtórne przyjście Chrystusa, dbając, aby nic nie niszczyło jego ciała, umysłu i charakteru, słowem - troszczyć się o zdrowie fizyczne, psychiczne i duchowe. W takim pojmowaniu leży potężna siła motywacyjna. Nie zapomnij, co wyżej wspomniałem, że ciało ludzkie zostało w Biblii podniesione do godności "świątyni Bożej". Ap. Paweł napisał, że jesteśmy świątynią, w której mieszka Bóg, nie należymy więc do siebie samych (1 Kor. 6, Wysoki to przywilej być mieszkaniem dla samego Boga! Ale to również obowiązek dla chrześcijanina szczególnej troski o ten Boży dom w nas i o godność życia w ogóle. Nakaz Biblijny jest jasny i jednoznaczny: "Jeśli ktoś niszczy świątynię Bożą, tego zniszczy Bóg, albowiem świątynia Boża jest święta, a to wy nią jesteście" (1 Kor, 3, 17). A poza tym, jakże Bóg przez Ducha Świętego będzie przebywał w ciele człowieka, jeśli znajdować się ono będzie w więzach nałogów zaciemniających świadomość, krępujących wolę i zanieczyszczających uczucia? Na Twoim miejscu zdecydowałbym jak najszybciej rzucić palenie. Paląc podnosisz ryzyko wystąpienia w twoim życiu wielu chorób, tym samym powoli zabijasz siebie i w ten sposób łamiesz przykazanie mówiące „Nie zabijaj!”. Przykazanie to nie odnosi się tylko do niszczenia życia cudzego, choć i o to w nim chodzi, ale także i przede wszystkim do niszczenia życia własnego. Palenie nie jest postawą obojętną dla otoczenia, ludzi wśród których żyjesz. Co sądzić o chrześcijaninie, jeśli przez palenie, picie staje się on powodem zgorszenia? Jakim wzorem życia służy dzieciom, ludziom niewierzącym lub wierzącym inaczej człowiek, który nie postępuje zgodnie z nakazami Chrystusa? Gdy chrześcijanin pali, w pewnym stopniu wyrządza krzywdę także bliźnim, narusza tym samym zasady miłości braterskiej i moralności chrześcijańskiej. Przykazanie "Nie zabijaj" jest nakazem moralnym w zakresie ochrony życia i zdrowia własnego i bliźniego. Skoro uważasz się za chrześcijankę, to warto by było zadać sobie pytanie, w jaki sposób będziesz mogła lepiej służyć Bogu i jak należycie oddawać mu cześć – paląc czy nie paląc. Proponuję Ci, wyrzuć dziś swoje papierosy i powiedz: „ Panie Jezu, dziękuję Ci, że wyzwoliłeś mnie z więzów nałogu”. Nie chodzi tu o papieros jako taki, tylko o kajdany przykuwające Cię do nikotyny i czyniące Cię jej niewolnikiem, odrywając Cię od Boga. Jak jako chrześcijanie możemy składać przed innymi ludźmi świadectwo, że Jezus uwalnia, że wyzwala, że daje wolność, zwycięstwo nad grzechem, jeżeli w naszym własnym życiu papieros jest silniejszy od Jezusa? Decyzja rzucenia palenia wymaga stanowczości. Nie mów: „chciałabym”, „może rzucę”, „zobaczę jak będzie”, „powinnam”, ale powiedz „chcę przestać palić!” i to chcenie ukierunkuj na Pana Jezusa, który przyjdzie Ci z pomocą, wsparciem i siłą, da Ci moc przetrzymać ten trudny czas, kiedy będziesz zrywać kajdany zniewolenia nikotynowego. Powiedz: „Panie, chce być wolna od nałogu, dla Ciebie. Chce moim zwycięstwem, którego Ty mi udzielisz, dać wyraz tego, że jesteś silniejszy niż mój nałóg”. Nad taką postawą unoszą się liczne Boże obietnice umocnienia Cię w Twojej decyzji. Czy potrafisz zaufać Bogu i pozwolić przeprowadzić się przez proces uwolnienia od nałogu? Motywacja religijna jest potężnym środkiem przeciwdziałania uzależnieniom, przemawia za koniecznością troski o zdrowie i otoczenie, a także koniecznością zwycięstwa nad nałogami. Wzniosłym obowiązkiem chrześcijanina jest prowadzić zdrowy styl życia, w równym stopniu troszczyć się o ciało i ducha, bez żadnych preferencji. Wszystko co szkodzi ciału fizycznemu i psychicznemu ma aspekt negatywny. Nikotyna, tak jak alkohol, szkodzą ciału z pewnością, wpływając destruktywnie na osobowość człowieka. Jeśli chcesz być wolnym od nałogu, wsparciem może służyć Ci pięciodniowy program antynikotynowy Rzucisz palenie, jaki prowadzimy w ramach działalności Stowarzyszenia. Dla każdego powodu warto przestać palić. Rzucenie papierosów jest wyzwaniem zwłaszcza dla tych, którzy uważają się za praktykujących chrześcijanin, bo – jakby nie spojrzeć – palenie z chrześcijaństwem nie idzie w parze. Jestem pełna nadziei, że ten felieton poruszył czyjeś ludzie serce i wstrząsnął chrześcijańskiem sumieniem. Ani palenie papierosów, ani picie alkoholu nie znajdują akceptacji na kartach Pisma Świętego, autorytatywnego przewodnika dla chrześcijan. Przeczytaj także: Opr. Agata Radosh #1 Pierwszy raz zarejestrowałem się na jakimkolwiek forum... Nie wiem już co robić. Mam dopiero 25 lat (no, skończę niedługo) a już dwa razy witałem się z gąską jeśli chodziło o bycie Ojcem. Najpierw jeszcze w liceum. Szok, gdy dowiedziałem się o ciąży mojej dziewczyny, ale z czasem zamiast szoku przyszło szczęście i poczucie, że damy radę mimo takiego wieku. Po pół roku, niestety albo stety, przyznała się do zdrady. Było piekielnie ciężko to znieść, ale przynajmniej przyznała się do tego przed porodem i mogłem podjąć decyzję - podjąłem decyzję, że zrywam i nie biorę odpowiedzialności za to dziecko. W ten sposób nie zostałem Ojcem po raz pierwszy. Drugi raz w zeszłym roku. Zdążyłem wyjechać z Polski, stanąć na nogi i znaleźć nowy związek po tamtej zdradzie. Znowu wielkie szczęście... I poroniła. Mam do niej wielki żal, bo paliła i nie rzuciła gdy zaszła w ciążę, choć ja namawiałem i sam wtedy rzuciłem palenie, chciałem byśmy rzucili razem. Ona popalała w tajemnicy i skończyło się poronieniem. Może to nie jedyny powód, może to też kwestia jej wieku (była sporo starsza, ma 40 lat), ale nie wybaczyłem jej tego palenia. Zerwalem, wróciłem do Polski. W tak młodym wieku już zdążyłem dwa razy prawie zostać Ojcem. Szczęście, a potem rozczarowanie i żal. Jest sens trzeci raz próbować? Nie mam teraz kobiety, ale zawsze myślałem, że założę szczęśliwą rodzinę... A teraz już nie wiem czy jest sens ryzykować trzecią taką porażkę reklama #2 Pierwszy raz zarejestrowałem się na jakimkolwiek forum... Nie wiem już co robić. Mam dopiero 25 lat (no, skończę niedługo) a już dwa razy witałem się z gąską jeśli chodziło o bycie Ojcem. Najpierw jeszcze w liceum. Szok, gdy dowiedziałem się o ciąży mojej dziewczyny, ale z czasem zamiast szoku przyszło szczęście i poczucie, że damy radę mimo takiego wieku. Po pół roku, niestety albo stety, przyznała się do zdrady. Było piekielnie ciężko to znieść, ale przynajmniej przyznała się do tego przed porodem i mogłem podjąć decyzję - podjąłem decyzję, że zrywam i nie biorę odpowiedzialności za to dziecko. W ten sposób nie zostałem Ojcem po raz pierwszy. Drugi raz w zeszłym roku. Zdążyłem wyjechać z Polski, stanąć na nogi i znaleźć nowy związek po tamtej zdradzie. Znowu wielkie szczęście... I poroniła. Mam do niej wielki żal, bo paliła i nie rzuciła gdy zaszła w ciążę, choć ja namawiałem i sam wtedy rzuciłem palenie, chciałem byśmy rzucili razem. Ona popalała w tajemnicy i skończyło się poronieniem. Może to nie jedyny powód, może to też kwestia jej wieku (była sporo starsza, ma 40 lat), ale nie wybaczyłem jej tego palenia. Zerwalem, wróciłem do Polski. W tak młodym wieku już zdążyłem dwa razy prawie zostać Ojcem. Szczęście, a potem rozczarowanie i żal. Jest sens trzeci raz próbować? Nie mam teraz kobiety, ale zawsze myślałem, że założę szczęśliwą rodzinę... A teraz już nie wiem czy jest sens ryzykować trzecią taką porażkę może najpierw znajdź odpowiednia osobę a decyzja o chęci posiadania dziecka przyjdzie z czasem Nic na sile Nie odrazu Rzym zbudowano #3 Znajdź najpierw odpowiednią osobę, stwórz z nią związek, a potem myślcie o dziecku. Przepraszam, ale dla mnie działanie na zasadzie - hm, może się uda, będzie dziecko, potem będzie reszta jest skrajnie nieodpowiedzialne. Pomyślałeś, co czuje kobieta - niedoszła matka? Ty się zmyłeś, a ona została z ciężarem utraty dziecka. Odłóż na bok wiek, palenie - to nadal JEJ wina? A jak znajdziesz kolejną kobietę, zajdziecie, poroni, to też będzie JEJ wina? Zastanów się, co możesz dziecku dać - masz pracę? godne dochody? mieszkanie? zaskórniaki na czarną godzinę? Masz za co opłacić lekarza? wyprawkę? czy liczysz na to, że jakoś tak będzie? #4 Mam dobrze płatną pracę. Na razie najmuje mieszkanie, ale mam zdolność kredytową i w razie potrzeby kupię. Ja nie mówię, że chcę mieć dziecko z byle kim i może się uda. Na razie odpoczywam od kobiet, dwie mnie zdradziły, trzecia poroniła Z WŁASNEJ WINY bo skoro ja mogłem rzucić palenie, to ona też. Nie miałbym pretensji o poronienie, gdyby nie paliła. Palenie na pewno nie pomaga w zdrowym przebiegu ciąży. #5 Mam dobrze płatną pracę. Na razie najmuje mieszkanie, ale mam zdolność kredytową i w razie potrzeby kupię. Ja nie mówię, że chcę mieć dziecko z byle kim i może się uda. Na razie odpoczywam od kobiet, dwie mnie zdradziły, trzecia poroniła Z WŁASNEJ WINY bo skoro ja mogłem rzucić palenie, to ona też. Nie miałbym pretensji o poronienie, gdyby nie paliła. Palenie na pewno nie pomaga w zdrowym przebiegu ciąży. nie mów,ze ktoś porobił z własnej winy,bo bez biopsji płodu nie dowiesz się co było przyczyna poronienia, oczywiście papierosy szkodzą, ale to nie znaczy, ze za wszelka cenę trzeba szukać kto jest winny a kto nie winny #6 nie mów,ze ktoś porobił z własnej winy,bo bez biopsji płodu nie dowiesz się co było przyczyna poronienia, oczywiście papierosy szkodzą, ale to nie znaczy, ze za wszelka cenę trzeba szukać kto jest winny a kto nie winny *poronil #7 Mam dobrze płatną pracę. Na razie najmuje mieszkanie, ale mam zdolność kredytową i w razie potrzeby kupię. Ja nie mówię, że chcę mieć dziecko z byle kim i może się uda. Na razie odpoczywam od kobiet, dwie mnie zdradziły, trzecia poroniła Z WŁASNEJ WINY bo skoro ja mogłem rzucić palenie, to ona też. Nie miałbym pretensji o poronienie, gdyby nie paliła. Palenie na pewno nie pomaga w zdrowym przebiegu ciąży. Znam MNÓSTWO, całe MNÓSTWO kobiet, które całą ciążę jarały jak smoki i nie poroniły. Nie masz nawet cienia gwarancji, że to palenie przyczyniło się do poronienia, a mimo to kopnąłeś w dupę kobietę w najgorszym momencie jej życia. Szczerze? Po tych kilku opisach wnioskuję, że marny z Ciebie materiał na ojca. Zapytam czysto hipotetycznie - co byś zrobił, gdyby urodziło Ci się dziecko niepełnosprawne? Też zwalisz winę na kobietę i odejdziesz? #8 Mam dobrze płatną pracę. Na razie najmuje mieszkanie, ale mam zdolność kredytową i w razie potrzeby kupię. Ja nie mówię, że chcę mieć dziecko z byle kim i może się uda. Na razie odpoczywam od kobiet, dwie mnie zdradziły, trzecia poroniła Z WŁASNEJ WINY bo skoro ja mogłem rzucić palenie, to ona też. Nie miałbym pretensji o poronienie, gdyby nie paliła. Palenie na pewno nie pomaga w zdrowym przebiegu ciąży. Poronienie najczęściej jest wynikiem błędu genetycznego - więc w połowie to Twoja wina. A przygotowaliście się do ciąży? Palenie lepiej rzucić przed. Plus suplementacja, badania? Zostawiłeś kobietę, która nosiła pod sercem Twoje dziecko, w pewnie najgorszym momencie jej życia. Zastanów się, czy TY jesteś gotowy na to, żeby być ojcem. Pobudki, kolki, ząbkowanie, noszenie godzinami, skrajne zmęczenie, przewijanie - serio jesteś w stanie to przyjąć, gdy uciekasz, kiedy Ci niewygodnie? Czy będzie, że jesteś zmęczony / bo przecież pracujesz / a ona przecież siedzi w domu / i nic nie robi. Zastanów się, dlaczego dwie kobiety Cię zdradziły. Nie twierdzę, że to działanie dojrzałe, ale często zdarza się wtedy, gdy jakieś potrzeby nie są zaspokojone. Związek to dynamiczna relacja dwojga ludzi. #9 Gdyby dziecko urodziło się niepełnosprawne, nawet z winy matki, zostałbym. Dla dziecka. Po poronieniu nie miałem dla kogo zostawać. Tak, myślę że ciężar ojcostwa bym udźwignął, przy byłych pasierbach nabrałem trochę doświadczenia. Dlaczego mnie zdradziły? Pierwsza dla zabawy. I to było straszne, pół roku świadomości że będę Ojcem. Najpierw szok, że życie się wywróci do góry nogami, a potem szczęście i pewność, że dam radę. I po pół roku przyznanie się do zdrady. Druga zdradziła mnie, bo poznała miłość swego życia, jak twierdzi. Są do dziś razem chyba. Potem wyjechałem za granicę i tam poznałem starszą od siebie kobietę, nie przygotowaliśmy się do ciąży, nie chcieliśmy tracić czasu. Ona miała 40 lat, wiedzieliśmy że to ryzyko, więc uznałem że nie ma sensu tego ryzyka jeszcze zwiększać paleniem. Zdarzało jej się kłamać, mówić że idzie nakarmić koty pod blokiem, a widziałem przez okno że paliła. Zero było z jej strony chęci rzucenia palenia, choć bardzo ja chciałem w tym wspierać i sam rzuciłem. reklama #10 @Markkus czekaj, najpierw chcesz mieć dziecko z kobietą (na szybko, bo czas ucieka - sic! - chociaż kwas foliowy? Badanie TSH?) - czyli chcesz wychować z tą kobietą dziecko, a gdy tracicie to dziecko - to nie masz dla kogo zostać? To byłeś z kobietą czy - przepraszam - z jej macicą? Najtrudniejsze dla mnie przy rzucaniu byÅ‚o zrywanie z przyzwyczajeniami/rytuaÅ‚ami (przerwa na fajkÄ™ z ludźmi z pracy, palenie czekajÄ…c na autobus etc.). PomógÅ‚ fakt, że byÅ‚em Å›wieżo po przeprowadzce wiÄ™c byÅ‚em jakoÅ› bardziej nastawiony na zmianÄ™ nawyków. No i zdaÅ‚em sobie sprawÄ™, że już praktycznie nie czujÄ™ smaku tytoniu (o ile miaÅ‚em akurat dobry tytoÅ„), a palenie paskudnych fajek paczkowanych to w sumie nie sprawia mi przyjemnoÅ›ci. PaliÅ‚em ok. 5 lat z różnÄ… czÄ™stotliwoÅ›ciÄ… (paczka na 1-4 dni). MiaÅ‚em też etapy z e-fajkÄ…, ale syfiaste to byÅ‚o strasznie, cieknÄ…cy liquid, psujÄ…ce siÄ™ baterie etc., chociaż można byÅ‚o kurzyć przy biurku w pracy i nikt siÄ™ nie burzyÅ‚ ;p Nie przypominam sobie żadnych fizycznych objawów odstawienia, ciÄ…gnęło do fajek owszem, ale bardziej do samego rytuaÅ‚ rzucenia fajek mijajÄ… mi już prawie 4 lata, zdarzaÅ‚o mi siÄ™ zapalić, szczególnie po wiÄ™kszej iloÅ›ci alkoholu, ale nigdy nie wróciÅ‚em do regularnego palenia. Z nikotyny caÅ‚kowicie nie zrezygnowaÅ‚em, bo ostatnio używam tabaki, ale w żadnym wypadku nie powoduje ona u mnie wzmożonej chÄ™ci na zapalenie. No, może jakimÅ› cygarem dobrym bym nie pogardziÅ‚. ~mlody zly pijany2017-12-16 15:48:11No z przerwami palilem. W wojsku nie dalo sie rzucic ale jak wyszedlem to zaczalem ostro trenowac biegi dlugodystansowe co by nie stracic kondycji z wojska ( WOSF 1 stopnia zobowiazuje). Napierd... po 10-5 km codziennie. Pozniej wrocilem do palenia przez rk zeby za 2 lata rzucic ostatecznie. 1~mlody zly pijany2017-12-16 15:48:4010-151~mlody zly pijany2017-12-16 15:49:26Teraz moge pic i nei ciagnie mnie do palenia a tych co pala przy mnie to bym zapier... 1~mlody zly pijany2017-12-16 15:58:08Rzucilem w wieku 26 lat to nie wiem jak to sie ma do ludzi, ktorzxy pala 26 la np. i chca rzucic w wieku 40+ Trzeba chciec no mi sie udalo po wie luuu bardzo wielu probach... Stay Tuned BRO!!!1~Robson2017-12-16 19:21:02Byłem na tzw. blaszkach i nie pale od 15 miesięcy, dziennie jarałem do 2 paczek. 1~bombaj2017-12-16 20:43:08A ja obiecałem na chrzcinach mojemu synkowi że idę zapalić ostatniego i wyszedłem na balkon zapaliłem i 15 listopada minęło już 9 lat jak nie palę. Brawo ja3~kiero692017-12-26 08:43:38ja paliłem już 3 paki na dobe przy ciężkiej pracy od 3; 30 paliłem 18lat desmoxan i silna wola, nie pale ponad 2 lata1~Kiero Bogdan2017-12-26 11:36:19Też polecam Desmoxan.. w marcu będzie 5 lat jak nie palę.. wtedy to była nowość.. spróbowałem i udało się. Polecam.. 1~Gfukk2018-01-11 11:15:42Hfyjh1 Transporterka 2018-01-11 11:18:45Hdyjhdruhfthgh-1~jestem chłop!2018-01-11 11:33:19Nie pale tydzień, zobaczymy jak długo. Z zamiarem rzucenia nosiłem sie od jakiegos czasu. No tak z 5 lat... A zmotywowała mnie moja żona. Powiedziała, że du. pa nie chłop jestem skoro nie potrafie zapanowac nad nałogiem. Oj jak to mnie zmotywowało... 1~Liś2018-10-09 19:28:23Tak, to prawda, jeśli się nie chce, to się nie rzuci, ale można się też wspierać różnego rodzaju środkami takimi jak tabletki Tabex. Ja postanowiłem, że ten sposób rzucam palenie. Mam dość tego zapachu, tego jak ludzie się krzywią w pracy, kiedy przychodzę z przerwy, a także straconych pieniędzy.. 1~Prywatnie ZDK2018-10-09 19:37:35Po prostu nie pal. Przestać żreć na potęgę to jest dramat. Jeść musisz. Ile?1~Ola2018-10-26 11:42:06Mi się udało rzucić dzięki tabletkom tabex w fazie początkowej bo ona jest najtrudniejsza. Musisz tez tego bardzo chcieć i mieć silna wole. Ja nie pale narazie pol roku a już uważam to za sukces. 1~Jacek2018-10-26 14:19:24Witam. Kolego Ja paliłem 20 lat 1, 5 paczki papierosów dziennie. Na wyjazd 4 tygodniowy zabierałem ze sobą 5 kartonów papierosów. Pewnego dnia, stwierdziłem, że dość mam palenia!!! Zaczynało mnie dusić itd... Rzuciłem z dnia na dzień! Najważniejsze, nie rzucisz nigdy jak będziesz się ograniczał.. Musisz z dnia na dzień rzucić przestajesz i tyle. Wszystko siedzi w głowie! Nie myśl o tym, Ja akurat wróciłem do swojego starego sportu który kiedyś namiętnie trenowałem, do siłowni i tym sobie czas zająłem. Nie myśl o paleniu, wszystko siedzi w głowi i najważniejsze, to silna wola!! Jak Ja dałem radę to uwierz mi Ty też napewno dasz radę!!! Powodzenia!!!2~Edi kruger2018-10-26 14:23:58Czlowiek nie wielblond pic i palic musi1 barracuda 2018-12-29 21:38:02Jak już ktoś podniósł stary wątek-nie palę od listopada 1984 i dobrze mi z tym. Nikt mi nie powie, że nie można rzucić. Jak ja rzuciłem-może każdy inny. Max4 2018-12-29 21:46:02Ja postanowiłem sobie ze od wigili nie będę palił i jak narazie nie pale chociaż desmoxan cały czas w gotowości barracuda 2018-12-29 21:48:31To nie daj się namówić na papierochy. Ja rzuciłem bez żadnych wspomagaczy. ~Kierownik ciężarówki2018-12-29 21:58:36ZAWSZE się zastanawiam, jak mogliście zacząć palić to świństwo. Spróbowałem raz, odruch wymiotny, drugi raz gdy byłem w wojsku, odruch wymiotny. I tak zakończyła się moja kariera palenia. 1~Kierowca dylizansu2018-12-30 11:37:05Po tym całym desmoxsanie to dopiero chce się jarac!!! Kiedyś próbowałem z nim, uważam że to jest wielkie smierdzące nic nie dające gufno, które pomaga pozbyć się pieniędzy a nie nałogu. Ostatniego papierosa zapaliłem 3. 09. 2018 roku bez żadnych wspomagaczy trwam w tym do dzis1 Max4 2019-01-02 19:19:51Po 33 latach palenia mam pierwszy tydzień za sobą bez papierosa myślałem że będzie gorzej barracuda 2019-01-03 03:27:18I tak trzymaj. Nie wierz w żadne swiństa, które "pomagają" rzucić palenie. Jak rzuciłem palenie (żeby czymś zająć ręce), wpadłem w nałóg rozwiązywania krzyżówek. Niestety, od dłuższego czasu, poziom krzyżówek jest w możliwości przedszkolaka. Dlatego i ten nałóg rzuciłem. :-) 1~Kierowca2019-05-28 21:32:38Ja paliłem 30 lat polecam BICOM 2000, biorezonans Byłem raz i nie palę nie odczuwam głodu nikotynowego koniec smrodu i kaszlu1 piotr2075 2019-05-28 21:45:0428 lat paliłem. 4 stycznia sięgnąłem po desmoksan. Pomogło. Ponad 4 miesiące bez fajek. Jednak zalecam ostrożnośc. Byłem bardzo senny i miałem problemy z koncentracją. Na szczęście zima mniej roboty (gruszka) więc dałem radę~Pan Ordynator2019-05-28 21:49:33Palę (nie pamiętam od ilu lat). Czuję się świetnie (nie wiem jak płuca, bo się nie badam). Nie mam problemów z koncentracją i ze wzwodem. Oby tak dalej. 1~Pan Ordynator2019-05-28 21:54:27Ale zanaczam, ja mam silną wole... nie kupuje a "pole":) 2~kompost z łysych2019-06-04 20:27:32Paliłem 25lat od 14 roku życia. Przez ostatni rok nawet 60 szt. dziennie. Zuciłem palenie nagle ot tak. Pierwszy tydzień był ok. Zaczeło się pużniej po tygodniu. Przez trzy miesiące chodziłem po ścianach i z psychą zaczęło się coś dziać. na początku wspomagałem się gumami nicorette ale po kilku dniach miałem gębę tak oparzoną od nich że nawet gumy odrzuciłem Nie palę już 6 lat i w ogóle mnie nie ciągnie nawet przy piwku. Jestem z siebie dumny. Niestety przez te 6 lat 20 kg przybyło1~kompost z łysych2019-06-04 20:29:50kukuś wierzę w Ciebie. Dasz radę. Na złość dziadom dasz radę1~Pan Ordynator2019-06-04 20:30:36Nie chcem ale muszem:) 1 Gdy wróciłem do domu, rozbeczałem się jak bóbr. Tak płakałem, że nawet pies mnie pocieszał. Czułem się przegrany. Była jesień, nie miałem pracy. Wszystko było nie tak. Mam 28 lat i jestem inżynierem. W pewnym momencie mojego życia, przez około pół roku, przygotowywałem się na wyjazd wolontariacki do dalekiego kraju. Na moje szczęście (albo nieszczęście) dwa miesiące przed samym wyjazdem zakochałem się w mojej dobrej znajomej. Nie trzeba było długo czekać, abyśmy się zeszli - ona też była wolna, zawsze się lubiliśmy; kilka lat wcześniej też próbowaliśmy się zejść, ale nie wyszło. Zanim wyjechałem, byliśmy ze sobą miesiąc; miesiąc, który był wspaniałym czasem. W czasie wyjazdu okazało się, że placówka na którą dojechałem, kompletnie nie była gotowa na przyjęcie mnie - nie mogłem się oddalać od swojego miejsca zakwaterowania, a po miesiącu mój kompan - zgodnie z planem - opuścił mnie i wrócił do Polski. Cały czas byłem w kontakcie z przyjaciółmi, rodziną i moją dziewczyną. W pewnym momencie uznałem, że skoro i tak kończy mi się wiza, a roboty dla mnie nie ma, to najlepiej będzie wrócić do kraju. Nie czułem wielkiego żalu ani rozczarowania, wszystko było w ufności Bogu. Jak można się domyślić, ja i moja dziewczyna bardzo tęskniliśmy za sobą i planowaliśmy czas, który nastanie, gdy wrócę. Przez ten cały czas, bardzo modliłem się do Boga o tę relację, aby rozwijała się zgodnie z planem Bożym. Na początku miałem być na placówce przez 7 miesięcy, które - przez moje perypetie - skróciły się w sumie do 2. Jak to często bywa, ja mam swój plan na życie, a "góra" ma swój. Gdy wróciłem, moja dziewczyna miała trudny czas - ona naprawdę źle się czuła i widać było, że cierpiała. Po koło 2 tygodniach od mojego powrotu, zerwała ze mną. Dzień wcześniej spodziewałem się, co nastąpi i miałem ogromne problemy, żeby powiedzieć w czasie wieczornego pacierza "niech będzie wola Twoja". Następnego dnia spotkaliśmy się i padło parę zdań. Przyjąłem wszystko, bo cóż mogłem zrobić. Gdy wróciłem do domu, rozbeczałem się jak bóbr. Tak płakałem, że nawet pies mnie pocieszał. Stwierdziłem, że to jest tak dla mnie straszne, że nawet nie będę sobie wmawiał, że mam to olać, iść dalej do przodu i takie tam gadanie. Nigdy się nie spodziewałem, że jak będziemy razem, to coś pójdzie nie tak, nie kłócąc się nawet, zwłaszcza, że dużo wcześniej przyjaźniliśmy się i dobrze się rozumieliśmy w wielu kwestiach. Myślę, że jak o tym piszę, to wielu z was przeżyło to samo. Do tego czułem się mega przegrany, wróciłem wcześniej z wyjazdu, była jesień, nie miałem pracy, wszystko było nie tak. Ale najważniejsze dla mnie miało się stać. Od wielu lat zmagałem się z pokusami związanymi z pornografią. To, co się wydarzyło, było wielkim bodźcem, aby podjąć radykalne kroki, żeby zerwać z tym świństwem i nawiązać głębszą relację z Bogiem. Wielką inspiracją dla mnie był filmik selfmastery o końcu związku i o tym, że takie wydarzenia mogą być dobrym motorem do zmian w życiu. Ludzie rzucają palenie, chudną, i robią inne pożyteczne rzeczy. Pomyślałem, że dla mnie będzie to dobry moment na zmiany. Dodatkowo stwierdziłem, że pojadę na rekolekcje ignacjańskie. Była to dla mnie jedna ze wspanialszych rzeczy w mojej relacji z Panem Bogiem. Jeśli chodzi o moją czystość, to chociaż zdążają mi się upadki, są one dość rzadkie i wypracowałem wiele "procedur", które pomagają mi przetrwać. Zostawiając pornografię, nabrałem większej pewności siebie i mam więcej energii, która wcześnie była pochłaniana. Teraz już jestem w innym momencie życia, rany zostały, ale wiem, że chcę żyć blisko Boga, chociaż to wymaga pracy i budowania. Te wydarzenie pokazało mi wiele różnych rzeczy i spraw w moim życiu, którymi chciałbym się podzielić: Pan Bóg czasem "miesza", żebyś się nie wypalił, tak po prostu jest. Pan Bóg w końcu stwierdził: "Chłopie, wiem że będziesz cierpiał, bo zabieram ci coś wspaniałego, ale chcę żebyś żył wolny". Pan Bóg nie ma dla nas jednego planu. On, jeśli Go zapraszamy do naszego życia, jest w stanie zrobić dobro z każdej sytuacji. Chyba najważniejsze - żyjemy w strumieniu Bożych łask, które się uruchamiają, gdy pokornie stajemy przed Bogiem. To bardzo ważne żeby sobie zdać sprawę, że Pan Bóg bardzo nas kocha i - nawet jak upadamy - chce nas bardzo przytulić. Relacja Z Panem Bogiem to relacja jak każda inna, trzeba o nią dbać i się angażować. Człowiek do szczęścia potrzebuje Boga. Nie można robić z ludzi bożków, nawet z tych których kochamy, albo bardzo chcemy kochać. Do tych, co maja problem z pornografią: pamiętajcie, że jak tylko wyczuwacie pokusę, to proście Jezusa, żeby w tej trudnej chwili był z wami. Pan Jezus też był kuszony! Ona nas dobrze rozumie. Pamiętajcie, aby telefon "spał" na biurku albo w innym pokoju. On też "chce" mieć swoje miejsce z dala od was. *** Jeśli przeżyłeś/przeżyłaś/przeżyliście coś podobnego, poniższy formularz jest od tego, aby się tym podzielić. Niech również Twoje/Wasze świadectwo stanie się tym, co utwierdzi wiarę innych!

po roku wróciłem do palenia